E.K.O.dzieciak

Edukacja Komunikacja Odpowiedzialność

Życie bez pieluchy - czy możliwe?

Wychowanie bezpieluszkowe to inaczej (ang.) Elimination Communication lub Higiena naturalna dziecka

Wychowanie bezpieluszkowe to metoda oparta głównie na wczesnym i intensywnym porozumieniu między dzieckiem i matką (lub innym opiekunem). Jej celem nie jest "wyszkolenie" dziecka, aby stało się jak najszybciej czyste. Zakłada ona, że dziecko od pierwszych dni życia wysyła wyraźne, acz subtelne sygnały, że chce się wypróżnić. Rolą opiekunów jest ich odczytanie i w konsekwencji umożliwienie dziecku załatwienie swoich potrzeb fizjologicznych nie "pod siebie", lecz na nocnik, do toalety czy do innego pojemnika specjalnie do tego przeznaczonego. Wychowanie bezpieluszkowe nie jest treningiem nocnikowym.

Tak jak masaż czy noszenie dziecka w chuście, wychowanie bezpieluszkowe (WP) pozwala na wyjątkowe zbliżenie między dzieckiem a rodzicem. Poświęca się bowiem dziecku dużo czasu, uważnie się go obserwuje, stara się odszyfrować jego najbardziej intymne potrzeby.

Kiedy zacząć?
Najlepszym okresem na rozpoczęcie WP jest okres od narodzin do 4-5 miesiąca. Niemniej jednak można zacząć je stosować i później w 6 czy 7 miesiącu. Wiąże się to jednak z dodatkowymi przeszkodami. Dziecko bowiem często już siedzi, dużo się rusza czy nawet raczkuje. Przede wszystkim jednak dziecko z czasem przestaje wysyłać sygnały, uznając, że jeśli nikt nie reaguje na nie, znaczy to, że "robienie pod siebie" jest naturalne. Pielucha, od której rodzice już za kilka miesięcy będę starali się je oduczyć, staje się częścią jego życia.

Dlaczego zacząć?
Rodzice starają się zaspokoić wszelkie inne potrzeby dziecka: potrzebę jedzenia, picia, snu, zabawy, dotyku. Fakt, że może również informować rodziców o potrzebie wypróżnienia się, budzi zdziwienie i niedowierzanie. Czemu wykluczać tę potrzebę spośród innych, tak samo naturalnych?

Co jest potrzebne, aby stosować WP?
Cierpliwość, miłość i czas.

Jak zacząć?
Od obserwacji. Poświęćcie mu np. kilka przedpołudni, bez pieluchy, w ciepłym pomieszczeniu, w miejscu, gdzie spokojnie będzie mogło zrobić siusiu czy kupę bez obawy, iż poplami dywan czy kanapę.
Obserwujcie jak często robi siusiu? ile czasu po jedzeniu? ile czasu po obudzeniu się? jak się zachowuje? jakie robi grymasy? jakie wydaje dźwięki w czasie wypróżniania się?
Dobrym sposobem jest noszenie dziecka w chuście bez pieluchy lub w pieluszce tetrowej, tak aby się czuło, kiedy dziecko robi siusiu czy kupkę, kiedy się napina, kiedy zaczyna się wiercić.
Jak tylko zaobserwujecie, iż dziecko robi siusiu czy kupkę powiedzcie psi-psi czy użyjcie innego dźwięku, aby dziecko przyzwyczaiło się, iż ten dźwięk wiąże się z momentem siusiania czy robienia kupy. Dziecko szybko go sobie przyswoi.
Dużą rolę gra intuicja i instynkt. Jak tylko czujecie, iż dziecko chce się wypróżnić, weźcie go na ręce i trzymajcie go lub posadźcie (w zależności od wieku) nad zbiornikiem przeznaczonym przez was do tego celu (miską, umywalką, toaletą czy nocnikiem), wydając ustalony przez was dźwięk. Dziecko szybko zrozumie, o co wam chodzi. Należy pamiętać, iż jedynie proponujecie dziecku możliwość wypróżnienia, nie zmuszając go do tego, nie denerwując się, kiedy nic nie zrobi. Nie ma tu mowy o stosowaniu kar czy krzyków. Jest to poszukiwanie porozumienia między opiekunem a dzieckiem. Jeśli nic nie zrobi, powiedzcie mu, że się pomyliliście, źle odczytaliście jego znaki i zacznijcie na nowo obserwację.
Czas obserwacji jest istotny. Dziecko chcąc się wypróżnić może wysyłać nam różne sygnały. Każde dziecko ma swój kod: nagle uspokoi się, utkwi wzrok na jakimś punkcie, będzie miało bardzo skupioną minę, zacznie marszczyć brwi, zacznie się kręcić, wydawać dźwięki niezadowolenia, itd. Lista może być bardzo długa. Każde dziecko może wysyłać inne znaki, stąd tak ważna jest obserwacja dziecka.

Wychowanie bezpieluszkowe "na pół etatu"
WP może wydawać się trudna w zastosowaniu w naszym zapracowanym, zaganianym świecie, w którym wciąż nam brakuje czasu. Każdy jednak może ją dostosować do swojego rytmu.
Nie trzeba koniecznie porzucać użycia pieluch, lecz używać ich jako "zawór bezpieczeństwa." Używać raczej pieluch do prania niż jednorazowych (dziecko ma większe szanse poczuć, iż jest mokre). Zakładać pieluchy jedynie na noc, a stosować w pełni WP cały dzień. Stosować WP tylko wówczas kiedy jesteśmy "wolniejsi": rano lub popołudniu. Ograniczyć się tylko do kup.

Korzyści płynące z wcześnie stosowanej wychowanie bez pieluch
Stosując WP zyskują zarówno dziecko, rodzice, jak i środowisko naturalne.
Dzięki poświęconemu czasowi, cierpliwości i zrozumienie, jakie daje się dziecku stosując WP, rodzice budują bardzo silne i zdrowe więzi ze swoim dzieckiem.
WP jest etapem w uczeniu się bycia czystym. Dziecko ma bardzo duże szanse nauczenia się samodzielnego i pełnego korzystania z toalety w wieku 2 lat. W wieku 12-18 miesięcy będzie potrafiło mniej więcej kontrolować swoje potrzeby.
Nie używając w ogóle pieluch, używając pieluch do prania czy mniejszą ilość pieluch jednorazowych dbamy o przyrodę, zmniejszając ilość odpadów i generując oszczędności w domowym budżecie.
WP poprawia stan higieny dziecka: brak problemu z zaczerwienioną pupą, zerowy lub mniejszy kontakt z produktami chemicznymi znajdującymi się w pieluchach jednorazowych, zmniejsza ryzyku infekcji systemu moczowego.

Bibliografia:
L’hygiène naturelle de l’enfant, Sandrine Monrocher-Zaffarano, Jouvence
Elever son enfant... autrement. Ressources pour une éducation alternative, Catherine Dumonteil-Kremer, La Plage

W maju 2008 r. ukazała się książka w języku polskim O BEZPIELUCHOWYM WYCHOWANIU:
"Pożegnanie z pieluszkami, czyli jak łatwo i przyjemnie nauczyć dziecko korzystania z toalety", Kinga Cherek, wyd. Infano.


sensoria.edu.pl Strona główna | Kontakt | Mapa strony | Prace redakcyjne Prace redakcyjne Eko pieluszki   ?

Strona zrealizowana przy pomocy SPIP 3.0.17 + AHUNTSIC

© Ekodzieciak